Kynlíf með grænni áherslu

Sólin er búin að vera ótrúleg síðustu daga og því leyfði ég mér að kveðja tölvuna og um leið bloggið yfir helgina en er komin aftur. Ég varð að kolamola í sólinni, beraði rassinn í háu grasi og lét mér þá detta í hug að skella inn nokkrum punktum um grænt kynlíf.

Grænt kynlíf er tiltölulega óþekkt hugtak (eða jafnvel lífstíll ef það er tekið með trukki) en klárlega eitthvað sem allir ættu að athuga, sérstaklega því það er svo skemmtilegt. Á heimasíðu Umhverfisstofnunnar rakst ég á nokkur þurr og óspennandi ráð til að stunda grænar ríðingar (betra hugtak!) en þau voru nær öll á praktísku nótunum og sneru frekar að því sem ekki mætti gera í stað lausna. Þar var helst talað um umhverfisvæna smokka úr náttúrulegu gúmmíi, að efni úr pillunni berist út í þvagið og hafi neikvæð áhrif á karlfiska og að sleipiefni séu ekki með nógu aðgengilegum innihaldslýsingum. Eintóm praktík, eins og að hafa ljósin slökkt á meðan kynlífi stendur til að spara rafmagn, er leiðinleg svo ég setti saman mínar hugmyndir um grænar bólfarir sem ættu að kitla snípinn á nátturuverndarsinnum.

1. Veldu gler og stál

Við vitum öll að plast er óumhverfisvænt og endist síður en aðrir valkostir sem í boði eru. Ending á leikföngum er jafnvel mikilvægri en endurvinnanlegi þátturinn svo nýtingin sé sem best og sóunin sem minnst. Raunhæfur og frábær valkostur eru leikföng úr gleri, keramiki, plexigleri, stáli, leðri eða tré. Ég á bæði leikföng úr gleri og stáli sem og plexigleri en allt eru þetta mjög endingargóð og skemmtileg leikföng.Svo spillir ekki fyrir hvað þau eru ótrúlega falleg.
Leikföngin má bæði hita og kæla sem eykur enn frekar á fjölbreytnina en það segir sig sjálft að þú skellir ekki plasttitrara í ofninn án þess að úr verði vandræði.
VARÚÐ: Tré leikföng sem ætluð eru til innsetningar geta verið varasöm. Ég notaði einu sinni fínpússað en annars ómeðhöndlað viðarskaft í leik. Tilfinningin var sú allra magnaðasta sem ég hafði upplifað og sló út alla plastdildóa. Það varði þó aðeins þar til viðurinn hafið dregið alla bleytuna mína í sig. Við tók sársauki sem kom í veg fyrir að ég gæti setið eða gengið með góðu móti og um tíma jókst hann bara. Píkan hafði þó sem betur fer jafnað sig morguninn eftir og ég reyndi þetta ekki aftur, enda gott að vera vitur eftirá. Meðhöndlaður, lakkaður eða málaður viður gæti þó verið frábær kostur fyrir handlagið fólk sem langar að búa sín leikföng til sjálf eftir eigin höfði. Það er líka frábær forleikur!

2. „Elskan, ég ætla að fullnægja þér með þessari gúrku og búa svo til salat”

Byrjið forleikinn í grænmetisdeildinni. Hvað getið þið saman fundið margar tegundir grænmetis og ávaxta sem aukið gætu unað í píku eða rass? Prófið ykkur áfram með kúrbít, agúrku, banana og eina og eina gulrót í einu. Hvað komast margar gulrætur fyrir í þér í einu? Reynið að stíla inná innlenda framleiðslu, þar með styrkið þið íslenska grænmetisbændur og fáið grænmeti sem ekki er erfðabreytt út yfir öll mörk. Eftir eina notkun má svo henda því sem henda þarf en það er ekkert sem segir að það þurfi að henda gúrku sem haldið hefur stinnleika sínum eftir notkun í leik. Við erum ekki eitruð og vatn gerir kraftaverk við skolun.

3. Flengdu í nafni náttúrunnar

Leðursvipur, pískar og spaðar eru bæði endingarbetri og umhverfisvænni en sömu hlutir úr plasti eða leðurlíki. Fyrsta svipan mín var úr leðurlíki og kostaði hálfan handlegg. Ég held hún hafi enst í eitt eða tvö skipti en þá voru allir þræðir í henni losnaðir af og horað handfangið eitt eftir. Síðar eignaðist ég alvöru svipu með rauðu og fallegu tréskafti – hún er miklu betri, þyngri, stærri og veitir meiri unað á fjölbreyttari hátt. Rauða skaptið gerir hana að hálfgerðu stofustássi og ég veit að hún mun endast mér í mörg mörg ár.
Dýraverndunarsjónarmið skipta þó auðvitað máli í þessum efnum. Fyrir þau ykkar sem geta ekki  hugsað sér að nota leðurvörur mæli ég með hinu klassíska “kennarapriki” eða “cane”. Það er einungis úr viði og skilur eftir sig eldrauðar rákir á rassinum.

Myndir: Af Píkusöguvefnum, pikusogur.wordpress.com